Jaki skuter wynająć
w Chiang Mai

Z dobrym skuterem Chiang Mai stoi przed tobą otworem. Góra jest dwadzieścia minut drogi stąd, kolację jesz tam, gdzie akurat masz ochotę, i przestajesz planować dni pod taksówki. Ze złym spędzasz urlop na miękkich hamulcach w jednym z krajów o najwyższej śmiertelności motocyklistów na świecie. Większość poradników mówi, gdzie wynająć skuter. Ten mówi, jaki skuter wynająć, bo na tajskich drogach najwięcej zależy od samej maszyny.

Co naprawdę ci zaproponują

Przejdź obok dowolnej taniej wypożyczalni na Starym Mieście, a przed wejściem zobaczysz rząd tych samych skuterów: Honda Click 125, błękitno-biała, siedmio- albo ośmioletnia, z naklejką wypożyczalni wielkości talerza na przodzie. Rysy na każdej owiewce, lusterka, które już kilka razy zaliczyły asfalt, i klamka przedniego hamulca, którą trzeba ściągnąć do połowy drogi do kierownicy, zanim cokolwiek się wydarzy. Kosztuje od 150 do 250 batów dziennie i to standardowy skuter dla turystów w całej Tajlandii.

Problemem jest wiek, a nie lakier. Klocki hamulcowe, opony i olej w tych skuterach zwykle dawno powinny były zostać wymienione. Jest też coś, czego żaden serwis nie naprawi: żadna Honda Click 125 sprzedawana w Tajlandii nigdy nie miała ABS, w żadnej wersji. Dla doświadczonego motocyklisty na suchym asfalcie to skalkulowane ryzyko. Dla kogoś, kto ostatnio na dwóch kółkach jeździł na rowerze, jazda w porze deszczowej to naprawdę zły pomysł.

ABS w prostych słowach

Dzięki ABS koła dużo trudniej zablokować, kiedy mocno hamujesz. Coś wbiega na jezdnię, łapiesz za przedni hamulec i zamiast zablokowanego koła i skutera na ziemi układ wiele razy na sekundę popuszcza i dociska hamulec, więc opona dalej trzyma się nawierzchni, a ty możesz skręcać. Na skuterze zablokowane przednie koło prawie zawsze kończy się wywrotką, a ABS często decyduje o tym, czy skończy się na strachu, czy w szpitalu. Według danych amerykańskiej branży ubezpieczeniowej motocykle z ABS uczestniczą w wypadkach śmiertelnych o 22 procent rzadziej niż te same modele bez tego układu.

Tanie wypożyczalnie często reklamują zamiast tego CBS, czyli zespolony układ hamulcowy. CBS tylko łączy ze sobą oba hamulce. Przed zablokowaniem koła w niczym nie chroni. To nie jest ABS, cokolwiek sugeruje naklejka.

W Tajlandii ma to większe znaczenie niż niemal gdziekolwiek indziej. Motocykliści i ich pasażerowie to mniej więcej trzy czwarte ofiar śmiertelnych na tamtejszych drogach, a Światowa Organizacja Zdrowia umieściła Tajlandię na pierwszym miejscu na świecie pod względem śmiertelności motocyklistów. Od stycznia 2024 roku tajskie przepisy wymagają ABS w nowych skuterach powyżej 125 cm³, ale wypożyczalnie jeżdżą głównie na starszych egzemplarzach. Dlatego większość skuterów w tajskich wypożyczalniach, a w tych tanich prawie wszystkie, wciąż nie ma ABS. Na urlopie, na nieznanych drogach, to dziwne miejsce na oszczędności.

Skutery, które zobaczysz w wypożyczalniach

Wypożyczalnie w całej Tajlandii mają w ofercie tę samą garstkę modeli. Poniżej każdy z nich bez upiększeń, z ABS opisanym tak, jak Honda i Yamaha naprawdę sprzedają te modele w Tajlandii. Skutery produkowane od 2024 roku mają ABS w większej liczbie wersji niż starsze, a flota wypożyczalni to głównie te starsze, więc kolumnę ABS traktuj jako „zapytaj w wypożyczalni”, a nie pewnik.

Kilku rzeczy tabela nie pokaże. Małe skutery 110 i 125 cm³ są lekkie, tanie i łatwo je zaparkować, a komuś, kto pewnie jeździ, w zupełności wystarczą do krążenia między kawiarniami. PCX to wygodny fotel tej grupy i częsty wybór par, ale w PCX wyprodukowanych przed 2024 rokiem ABS ma tylko droższa wersja, a właśnie takie stoją w większości wypożyczalni. NMAX to odpowiedź Yamahy i obecnie ma ABS, choć starsze egzemplarze w wypożyczalniach mogą go nie mieć. Aerox wygląda na szybki, a do zmiany modelu w 2025 roku nawet w wersji z ABS miał staroświecki tylny hamulec bębnowy. Na drugim końcu skali maxiskuter 300 cm³ albo motocykl z manualną skrzynią, taki jak CRF300L, to świetne maszyny na trasę, ale XMAX ze swoimi 180 kilogramami przestaje się mieścić w lukach, dzięki którym skuter jest najszybszym pojazdem w korkach Chiang Mai. Większy nie znaczy tu lepszy. W mieście znaczy przede wszystkim szerszy.

Jest jeszcze Honda Wave, półautomatyczny koń roboczy, na którym jeździ pół Tajlandii. Nie ma dźwigni sprzęgła, ale biegi zmienia się nogą. Jeśli to dla ciebie nowość, urlop nie jest dobrym momentem na naukę.

Nasz wybór: Honda ADV 160

Dla każdego, kto chce automatu i planuje zobaczyć coś więcej niż Stare Miasto, ADV 160 to najlepszy skuter, jaki można wynająć w Tajlandii. ABS i kontrolę trakcji ma w standardzie w każdej wersji, co wciąż odróżnia go od większości skuterów, które naprawdę stoją w wypożyczalniach. Waży 133 kilogramy, więcej niż Click, i właśnie tę masę czujesz jako stabilność: przy 80 km/h na drodze wzdłuż kanału trzyma się pewnie, a w drodze na Doi Suthep nie rzuca nim ani wiatr, ani mijające ciężarówki. Wciąż jest na tyle wąski, że przeciśniesz się nim między stojącymi autami, czego naprawdę duże skutery już nie potrafią. Zawieszenie o dużym skoku i 165 milimetrów prześwitu sprawiają, że progi zwalniające, połatany asfalt i od czasu do czasu gruntowa droga przestają robić wrażenie.

Uczciwie trzeba dodać dwie rzeczy. Wynajem ADV kosztuje więcej niż Clicka, bo jego zakup kosztuje prawie dwa razy tyle. I naprawdę trudno go znaleźć w wypożyczalniach, bo wypożyczalnie, które kupują nowe skutery, to rzadkość. Z naszego doświadczenia wynika jednak, że kto raz pojeździ ADV, nie wraca do PCX: jedzie płynniej tam, gdzie drogi są złe, a większości ludzi po prostu bardziej się podoba. To akurat kwestia gustu. ABS już nie.

Mniejszy wybór: Click 160 z ABS

Jeśli ADV to dla ciebie za duży skuter, poproś o Click 160: lekki (118 kilogramów), wystarczająco żwawy na drogę wzdłuż kanału, zwinny w ruchu i łatwy do zaparkowania wszędzie. Jest jeden haczyk i to ważny: do 2024 roku Click 160 był sprzedawany w Tajlandii w dwóch wersjach, a tańsza miała CBS, nie ABS. Sporo takich egzemplarzy wciąż jeździ w wypożyczalniach, więc zapytaj, którą wersję dostajesz. Jeśli nie wiedzą, o co ci chodzi, to też jest odpowiedź.

Ile powinno to kosztować

Stawki dzienne w Chiang Mai to mniej więcej od 150 do 250 batów za starszego Clicka 125, od 250 do 350 za nowszy mały skuter i od 350 do 500 batów lub więcej za klasę PCX, NMAX i ADV. Przy wynajmie na tydzień cena wyraźnie spada, a przy wynajmie na miesiąc rachunek wygląda zupełnie inaczej: miesiąc kosztuje często mniej więcej tyle, co od dziesięciu do dwunastu dni po stawce dziennej. Dlatego jeśli zostajesz na dwa tygodnie lub dłużej, sprawdź cenę dłuższego wynajmu, zanim z rozpędu zaczniesz płacić za każdy dzień osobno.

Najniższe ceny z tego przedziału traktuj jako sygnał ostrzegawczy, a nie okazję. Skuter za 150 batów to prawie zawsze najstarszy skuter w rzędzie, a na skuterze od stanu maszyny zależy twoja droga hamowania.

Prawo jazdy w skrócie

Tajlandia wymaga prawa jazdy obejmującego motocykle: tajskiego prawa jazdy na motocykl albo krajowego prawa jazdy na motocykl razem z międzynarodowym prawem jazdy, w którym jest kategoria motocyklowa. Prawo jazdy na samochód się nie liczy, tak samo jak międzynarodowe prawo jazdy tylko na samochód. Policja na punktach kontroli wokół Chiang Mai to sprawdza, mandaty to codzienność, a co ważniejsze, brak ważnych uprawnień może unieważnić ubezpieczenie, także turystyczne. Wypożyczalnia, która wynajmuje ci skuter i ani razu nie pyta o prawo jazdy, mówi ci coś o tym, jak potraktuje cię we wszystkim innym. Z polskim prawem jazdy potrzebujesz międzynarodowego prawa jazdy z kategorią A: ani kategoria B (także po 3 latach, bo to uprawnienie obowiązuje tylko w Polsce), ani A1 nie obejmują naszych skuterów (149 i 157 cm³).

Sygnały ostrzegawcze w wypożyczalni

• Chcą twojego paszportu jako kaucji. Brytyjski rząd w poradach dla podróżujących do Tajlandii pisze o tym wprost: nie oddawaj paszportu firmom wynajmującym pojazdy, bo mogą go zatrzymać w zamian za rzekome szkody. Wypożyczalnia, która trzyma twój paszport, wygrywa każdą negocjację. Porządne wypożyczalnie robią kopię, biorą kaucję w gotówce i od razu oddają dokument.
• Wszystko, co mają, jest stare. Jeden zmęczony skuter to pech. Dwadzieścia takich mówi ci, jak wypożyczalnia traktuje swoje maszyny, także te części, których nie widać.
• Żaden skuter nie ma ABS. Teraz już wiesz, o co pytać. Wypożyczalnia, w której przy każdym skuterze odpowiedź brzmi „nie”, wybrała za ciebie.
• Nikt nie obchodzi z tobą skutera przy wydaniu. Obciążanie turystów przy zwrocie za rysy, które były tam wcześniej, to klasyczne oszustwo tajskich wypożyczalni. Zdarzają się zmyślone rachunki za naprawy na tysiące batów. Dobra wypożyczalnia fotografuje skuter razem z tobą, zanim odjedziesz. Mimo to nagraj własny film z datą i godziną.
• Kaski są dodatkiem na odczepnego. Pęknięte, bez paska albo w rozmiarze, który na nikogo nie pasuje. Obowiązek jazdy w kasku jest w Chiang Mai egzekwowany, a mandat to najmniejszy powód, żeby się tym przejmować.
• Nic nie jest na piśmie. Żadnej umowy, żadnej ustalonej kaucji, ani słowa o ubezpieczeniu. Wszystko zostaje do negocjacji po fakcie, a wtedy przegrywasz.

← Wszystkie poradniki